ทหารก้านไม้

อินเทอร์เฟซทั้งหมดมีปุ่มเดียว กดค้างแล้วปล่อย เวลาที่นิ้วแตะอยู่บนจอคือค่าเดียวที่คุณกำหนดได้ ปล่อยไวไปของก็ตกกลางทาง ปล่อยช้าไปก็เลยจุดหมายไปอีกฟาก ไม่มีเมนูตั้งค่า ไม่มีของให้ปลดล็อก และไม่มีอะไรมาช่วยชดเชยการกะพลาด

ความเปลือยเปล่านี้ทำให้มันโหดกว่าหน้าตา เพราะไม่เหลือใครให้โทษ ระยะเปลี่ยนไปทุกครั้งและไม่เคยมีตัวเลขบอก คุณจึงต้องสร้างมาตรวัดของตัวเองขึ้นมาจากศูนย์ ซึ่งเป็นทักษะที่สะสมได้จริงและรู้สึกได้ชัดว่าดีขึ้นเมื่อผ่านไปสิบกว่าครั้ง

ตัวละครเป็นเส้นบางบนฉากเรียบ ทุกพิกเซลที่เห็นบนจอมีความหมาย ไม่มีของประดับมาแย่งความสนใจ ดีไซน์แบบนี้ทำให้มันเข้ากับการเล่นบนโทรศัพท์ระหว่างรอคิว กดทีละครั้งสองครั้งแล้ววางลง โดยไม่ต้องกลัวว่าจะลืมว่าค้างไว้ตรงไหน